[Fic] All for you : 10

posted on 11 Jan 2014 21:42 by have-a-khunday in FanFiction

Fan Fiction (BOY LOVE)

Title : All for you

Paring : Khun x Woo

Type : Romantic Comedy

Beta Reader : Madam P

Rate : PG 13

 


Warning   ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องของ ชายรักชาย หากรับไม่ได้กรุณปิดหน้าต่างไปได้เลยค่ะ  และเป็นฟิคที่แต่งจากจินตนาการ มิใช่เรื่องจริง อาจมีชื่อตัวละครพ้อง/เหมือนกับศิลปินคนหนึ่งคนใด แต่มิได้มีเจตนาทำร้าย หรือสร้างความเสียหายให้แก่ศิลปินแต่อย่างใด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
 
 
 
 
 
Chapter 10
 
 
 
 
 

แต่...เขาไม่ชอบนิชคุณหรอก!

 

เขาไม่ได้ชอบผู้ชาย!

 

จีบให้ตาย ก็ไม่ติด!

 

 

 

 

.....เสียงปรบมือ.......

 

เสียงปรบมือที่ดังกึกก้องเรียกสติอูยองให้กลับมา

 

 

อูยองตวัดตากลับไปบนเวที วีดีทัศน์ฉายจบแล้ว ทหารยศสูงหลายนายถูกเชิญขึ้นไปบนเวทีและนั่นก็รวมถึงนิชคุณด้วย แสงแฟลชรัวใส่คนบนเวทีไม่หยุดชวนน่าแสบตามาก ตาเรียวสบเข้ากับตาคมดำสนิทที่มองมาจากบนเวที ทำเอาเด็กหนุ่มต้องหลบสายตาคมนั่น เพราะมันทำให้เขาทำหน้าไม่ถูกทำตัวไม่ถูก! เรื่องในห้องน้ำเมื่อคืนยังคงชัดเจนทั้งภาพ เสียงและความรู้สึก เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ กับคนอื่นที่มาชอบเขา เขาสามารถทำตัวเมินเฉยได้ง่ายๆ แต่กับนิชคุณมันไม่ง่ายอย่างนั้น! โชคดีที่การกล่าวเปิดงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ประธานบนเวทีกล่าวให้แขกในงานร่วมรับประทานอาหารได้ เด็กหนุ่มจึงขยับตัวลุกเดินไปทางอื่นแทนเพื่อให้อยู่นอกสายตานิชคุณ เขาเห็นผู้หญิงหลายคนบริเวณหน้าเวทียกมือถือขึ้นถ่ายรูปคนบนเวทีนั่น เสียงซุบซิบกรี๊ดกร๊าดชื่นชมนิชคุณดังแว่วให้ได้ยินเป็นระยะ เด็กหนุ่มก้าวเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงซุ้มอาหาร แม้จะเกลียดไอ่ตาจิก แต่ท้องหิวเกินจะทานไหว มันคงไม่ได้ทำเองทุกอย่างหรอก เยอะแยะขนาดนี้มันต้องมีลูกมือมั่งแหละ งั้นกูก็กินได้ เพราะไม่ใช่ฝีมือไอ่ตาจิก’ อูยองตักอาหารเสร็จก็เล็งหาโต๊ะแถวๆนั้นเพราะอยากนั่งให้ห่างโต๊ะของนิชคุณ!

 

“อูยอง!”

 

อูยองชะงัก หันไปทางเสียงเรียก

 

จุนโฮกวักมือเรียกพร้อมตะโกน “มากินด้วยกัน”

 

อูยองตั้งใจจะหลบแท้ๆ ทำไมถึงได้ซวยอย่างนี้ ตาเรียวมองเก้าอี้ว่างที่อยู่ข้างนิชคุณ ก่อนจะกวาดมองไปรอบโต๊ะ วันนี้อยู่กันครบทีมทั้งนิชคุณ ลุงหมอ จุนโฮและผู้กอง อาหารในจานของแต่ละคนยังเต็มนั่นคงเพราะเพิ่งเริ่มทาน อูยองอยากจะเลี่ยงการเผชิญหน้ากับนิชคุณจึงตะโกนตอบ “อย่าเลย กู.....”

 

“อูยอง ไปนั่งด้วยกันสิวะ” ลุงหมอลุกเดินมาตบบ่าอูยอง แล้วก็ไม่ปล่อยให้อูยองมีโอกาสหนี แจบอมลากแขนอูยองมาที่โต๊ะ

 

 

..พรึ่บ...

 

อูยองชะงักนิดนึงที่ไอ่ตาจิกเบียดตัวเดินตัดหน้าเขาเพื่อไปนั่งเก้าอี้ข้างนิชคุณ

 

 

“สวัสดีอูยอง” ควอนบอกพร้อมส่งยิ้มไม่เป็นมิตรมาให้

 

อูยองหรี่ตามองควอน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าควอนจงใจแย่งเก้าอี้เขา แต่ใช่ว่าเขาอยากนั่งข้างนิชคุณเสียหน่อย ตาเรียวแลเลยไปทางนิชคุณ ใบหน้าหล่อที่เคยมีหนวดเครารกรุงรังตอนนี้เกลี้ยงเกลาแลดูสะอาดสะอ้านขึ้น ทำให้วงหน้าดูขาวกระจ่างและดูอ่อนเยาว์ เด็กหนุ่มมองแค่แว่บเดียวก็เดินไปปลายโต๊ะตั้งใจจะนั่งให้ห่างนิชคุณ

 

“มานั่งนี่มา” ผู้กองแทคยอนลากแขนอูยองมาก่อนจะแทรกเก้าอี้เข้ามาข้างเก้าอี้เขา

 

อูยองพูดไม่ออกที่จู่ๆเขาต้องมานั่งเยื้องกับนิชคุณ ให้มันได้อย่างนี้สิ!

 

“อืม....อาทิตย์หน้าผมคงมาช่วยงานที่กรมไม่ได้แล้ว เพราะผมร่วมฝึกหลักสูตรทหารเบื้องต้นน่ะครับ” ควอนเอ่ยเมื่อนึกขึ้นได้

 

“อ้าวเหรอ เหมือนอูยองเลย ก็ดีนะ ไปฝึกด้วยกันจะได้ยิ่งสนิทกัน” แทคยอนบอกพร้อมยิ้มกว้าง

 

“แต่ผมฝึกแค่ครึ่งเช้า ช่วงบ่ายจะมาช่วยงานที่หน่วยแพทย์นะครับ” อูยองเอ่ยขึ้น

 

“เอ๋...หลักสูตรนี้ฝึกครึ่งวันได้ด้วยหรอ” ควอนถามอย่างสงสัย เพราะปกติถ้าใครลงฝึกก็ต้องฝึกตามหลักสูตรคือเต็มวัน

 

“ทั่วๆไปคงไม่ได้ แต่มึงก็รู้ว่ากูเป็นเด็กผู้พัน กูเลยได้รับการยกเว้นเป็นกรณีพิเศษอ่ะ” อูยองจงใจเน้นคำว่าเป็นกรณีพิเศษและคำว่าเด็กผู้พัน พร้อมส่งยิ้มให้ควอน

 

ควอนหน้าตึงทันที อยากจะคาดคั้นจากผู้พันแต่ก็ไม่กล้า แต่การที่ผู้พันหนุ่มนิ่งก็เท่ากับยอมรับไปโดยปริยาย

 

แทคยอนประหลาดใจที่รู้ว่าอูยองฝึกแค่ครึ่งวัน ก็อย่างที่ควอนบอกแหละว่าหลักสูตรเต็มวันจะฝึกครึ่งวันได้ยังไง คือถ้าไม่พร้อมก็ไม่ต้องเข้าร่วมการฝึก แต่อาจจะเพราะหลักสูตรนี้เป็นหลักสูตรพิเศษที่เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าร่วมจึงไม่เข้มงวดมากนักก็เป็นได้ แต่ตั้งแต่เปิดหลักสูตรพิเศษมาก็ไม่เคยมีการยกเว้นให้ใครนะ แล้วที่อูยองเป็นเด็กผู้พันอีก สงสัยเขาต้องจับตาดูผู้เป็นนายและเด็กหนุ่มผมทองนี่ดีๆเสียแล้ว อูยองเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมถึงมาอยู่ในความดูแลของนิชคุณได้ ทำไมอูยองถึงได้สิทธ์พิเศษ นิชคุณดูจะตามใจอูยองไม่น้อยด้วย

 

“เอ่อ....ผู้พันคะ แชยอนขอถ่ายรูปคู่กับผู้พันหน่อยได้มั้ยคะ” แชยอนเจ้าหน้าที่ธุรการหน่วยรบเอ่ยขอ

 

“ผมไม่ใช่ดาราเสียหน่อยจะถ่ายรูปกับผมทำไม” นิชคุณเป็นพวกไม่ถูกกับกล้องเท่าไหร่

 

“ใครว่าคะ ผู้พันโกนหนวดแบบนี้แล้วหล่อแบบที่ดาราทั้งหลายยังอายเลยค่ะ” แชยอมบอกพลางชำเลืองตาไปยังโต๊ะข้างๆให้เห็นว่าสาวๆแอบซูมถ่ายรูปผู้พันกัน

 

“ไว้ถ่ายรูปหลังจากผู้พันอิ่มดีมั้ยครับ” ควอนแทรก เขารู้หรอกว่าแชยอนปลื้มนิชคุณมาก ไม่อย่างนั้นจะขอย้ายมาเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการหน่วยรบหรอกหรือ เขาจึงต้องกันท่าเสียหน่อย

 

แชยอนตวัดตาไม่พอใจไปทางควอนแวบนึงก่อนจะหันไปหานิชคุณ “ขอโทษนะคะผู้พัน แชยอนก็ลืมไปว่าเดี๋ยวเราก็เจอกันที่หน่วยพรุ่งนี้แล้ว มีเวลาถมไป ไว้ค่อยถ่ายรูปตอนนั้นก็ได้ค่ะ”

 

อูยองมองหญิงสาวมาใหม่และควอนสลับกัน รู้ได้ทันทีว่าทั้งคู่ไม่ถูกกัน ต่างคนก็พยายามข่มอีกคนเพื่อจะแย่งนิชคุณ

 

“งั้น แชยอนไม่รบกวนเวลาผู้พันนะคะ ขอตัวนะคะทุกคน” หญิงสาวยิ้มหวานให้ทุกคน ก่อนจะจิกตาใส่ควอนคนสุดท้าย แล้วจึงเดินจากไป

 

“อืม กูก็ว่าทำไมแสงแฟลชมันเยอะจังวะ ที่แท้แม่งถ่ายผู้พันนี่เอง” แจบอมเอ่ยขึ้นเมื่อลับร่างแชยอน

 

“คนเขาเริ่มส่งรูปผู้พันทางมือถือกันตั้งแต่เช้าที่ผู้พันเข้ากรมแล้วครับลุงหมอ ชื่นชมกันทั้งนั้นว่าผู้พันหล่อ ดูดีมากเลย” ควอนบอกอย่างอายๆ

 

อูยองตวัดตาขึ้นมองคู่ปรับทันที

 

“แต่ก่อนตอนมีหนวดก็บอกว่าผู้พันดูแมนดี พอไม่มีหนวดก็ยังบอกดูดีอีกหรอวะ จะเอาไงแน่” แทคยอนแซวควอน

 

“ก็จริงนี่นาผู้กอง ตอนมีหนวดก็หล่อเข้ม พอตอนนี้ก็...หล่อสะอาด...ดูดีไปอีกแบบ” ควอนรีบตอบ

 

ใช่ว่าผู้พันหนุ่มจะไม่เขิน ชายหนุ่มพยายามปั้นหน้านิ่งเข้าไว้แต่ไม่วายลอบมองอูยอง เพราะใครๆชอบทำแบบนี้เขาถึงไม่ชอบโกนหนวด ที่ยอมโกนก็เพราะอูยองนั่นแหละ!

 

“แล้วถ้าผู้พันไว้หนวดข้างเดียวล่ะ จะยังชมว่าหล่อมั้ย” ผู้กองถาม

 

“มึงสิไว้หนวดข้างเดียว สัส! คิดได้นะมึง แดกๆเข้าไปเลย” นิชคุณหันไปทำตาดุใส่แก้เขิน แต่ผู้กองหนุ่มยังคงมองด้วยสายตาล้อๆ

 

“แดกอาหารตาอยู่คร้าบบบบบ ผู้พันโกนหนวดนี่แรไอเท็มนะ” แทคยอนยังสติลแซวต่อ

 

“มึงนี่ผีเจาะปากให้พูดจริงๆ พรุ่งนี้เช้าไปรายงานตัวที่หน่วย มึงต้องเป็นครูฝึกหลักสูตรเบื้องต้น”

 

“ห๊า! ไหนผู้พันว่าจะให้ผมพักไงงงงงงงงง” ผู้กองถามเสียงตกใจ

 

“ตอนแรกกูก็ว่างั้น แต่ตอนนี้กูเปลี่ยนใจแล้ว เห็นมึงปากว่าง มีปัญหาหรอวะ” พูดจบผู้พันหนุ่มก็หัวเราะหึหึ

 

“ผู้พันนนนน ผมล้อเล่นนนนนน สงสารผมเถอะ ต่อไปผมจะสงบปากสงบคำ ไม่ปากเปราะอีกแล้ววววววคร้าบบบบบ” บอกพร้อมยกมือขึ้นพนมคล้ายจะอ้อนวอน

 

อูยองยิ้มกับท่าทางของผู้กอง ดูก็รู้ว่านิชคุณด่าแทคยอนไปงั้นแหละ ไม่ได้จริงจังอะไร ทั้งคู่ดูจะรักใคร่กันดีมากกว่า แต่เหมือนนึกอะไรได้ เด็กหนุ่มแกล้งยิ้มหวานให้นิชคุณ “ดีนะที่ผู้พันเชื่อผมยอมโกนหนวด ดังเลยเห็นมั้ย”

 

!!!!

ทั้งโต๊ะหันมองอูยองเป็นตาเดียว

 

 

โดยเฉพาะตาคมดำสนิท มองอูยองอย่างรู้ทัน แต่คนถูกมองมัวแต่สนใจคู่ปรับเลยไม่ทันเห็น

 

แทคยอนชะโงกหน้าไปถามอูยองอย่างสงสัย “เชื่อมึง!! โกนหนวด!”

 

 

“ครับ” อูยองเชิดหน้าแอ่นอกรับอย่างภาคภูมิ

 

“ร้อยวันพันปีไม่เห็นผู้พันโกนหนวดออกงาน มึงไปทำอีท่าไหนผู้พันถึงได้พลาดท่าเสียทีวะ”

 

“กูไม่ได้พลาด! แต่กูยอมก็เพราะ...” นิชคุณจงใจหยุดเพื่อให้ทุกคนฟัง

 

“..” อูยองมองนิชคุณอย่างตกใจ ไม่นึกว่านิชคุณจะตอบเองแบบนี้ แล้วนี่จะพูดอะไร เพราะอะไร! ลุ้นเหอะ!

 

นิชคุณสบตาอูยองนิ่ง “เพราะอูยองเป็นคนโกนหนวดให้กู”

 

!!!!

 

ทั้งโต๊ะหันมองอูยองเป็นตาเดียวอีกครั้ง

 

ไม่รู้ทำไม อูยองรู้สึกร้อนหน้าขึ้นมา จะพูดทำไมแว๊วววววววววววว’


“...”

 

“...”

 

“แล้วก็.....” นิชคุณจงใจหยุดอีกครั้ง

 

...ขวับ....

 

...ขวับ....

 

...ขวับ....

 

ทุกคนหันมองนิชคุณ

 

อูยองอ้าปากค้างมองนิชคุณ อะไรอี๊กกกกกกกกกกกกกก’          

 

 

“อูยองอาสาโกนหนวดให้กู....ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป” ประโยคหลังนิชคุณมองอูยองไม่วางตา ตาคมส่งประกายท้าทายปนสนุกมาให้

 

“ห๊า!!!!” ควอนพูดได้แค่นั้น ตาจิกกำลังจะถลนออกมานอกเบ้า อิจฉาจนอยากจะบีบคออูยอง!

 

ว๊ากกกก กูอาสาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ผู้พันแม่งมั่ว!’ อูยองคิดในใจ

 

“ใช่มั้ยอูยอง” นิชคุณถามยิ้มๆ

 

อูยองก็อยากจะปฎิเสธหรอก แต่พอเห็นไอ่ตาจิกทุรนทุรายแบบนี้แล้วเขาปฎิเสธไม่ออกเลย เป็นความรู้สึกคล้ายกลืนไม่เข้าแต่ก็คายไม่ออก เด็กหนุ่มจึงต้องตามน้ำอย่างจำใจว่า “ค...ครับ”

 

ควอนกัดฟันจนกรามขึ้นสัน เจ็บหนึบไปทั้งใจ โดนเยาะเย้ยขนาดนี้ เมื่อไหร่เขาจะชนะอูยองบ้างนะ! ควอนทนไม่ไหวเลยขอตัวลุกหนีไปสงบสติอารมณ์

 

อูยองยิ้มให้ควอนด้วยความสะใจ ก่อนจะหุบยิ้มเมื่อเจอตาคมที่ซ่อนรอยยิ้มร้ายของนิชคุณ ถึงเขาจะชนะไอ่ตาจิกมาได้แต่ก็ต้องเสียรู้ให้ผู้พันแทน ฟ้าส่งเขามาเกิด ทำไมต้องส่งผู้พันขี้จุ๊นี่มาด้วยเนี่ยยยยย ทนนั่งต่อไม่ไหวแล้วเด็กหนุ่มเลยลุกหนีออกมาดื้อๆ นิชคุณมองตามยิ้มๆโดยไม่รู้ว่าทั้งผู้กอง ลุงหมอและจุนโฮก็ลอบมองเขาอยู่

 

 

..............

 

 

อูยองเดินเรื่อยมาแถวหน้าเวที เพราะเมื่อเริ่มดึกบนเวทีก็เริ่มเล่นดนตรีสดกันแล้ว เขาเป็นพวกได้ยินเสียงเพลงไม่ได้เสียด้วยสิ เหมือนมีแม่เหล็กดูดให้เขาเข้าหา เด็กหนุ่มคว้าแก้วเครื่องดื่มสีอำพันติดมือมาดื่มแก้โมโหผู้พันขี้จุ๊ แอลกอฮอลและเสียงดนตรีเป็นส่วนผสมที่ลงตัวที่สุด ช่วยให้เด็กหนุ่มผ่อนคลายลงได้ เด็กหนุ่มโยกตัวเบาๆไปตามจังหวะเพลง ไม่ได้ออกสเต็ปอะไรแค่กรูฟไปกับเพลงเสียมากกว่า ไม่นานเครื่องดื่มก็หมดแก้วจนอูยองต้องเรียกหาบริกรเพื่อขอแก้วต่อไป

 

...อ๊ะ....

 

อูยองร้องเบาๆเมื่อเครื่องดื่มตรงหน้าถูกมือลึกลับชิงตัดหน้าคว้าไปเสียก่อน

 

ตาเรียวตวัดสายตาไม่พอใจใส่คนที่แย่งแก้วเครื่องดื่ม แต่พอเห็นว่าใครเป็นคนแย่งตาเรียวก็ตวัดเมินทันที ลานหญ้าหน้าเวทีที่ตอนแรกกว้างขวางตอนนี้เด็กหนุ่มรู้สึกว่ามันแคบไปถนัดตาเพียงแค่มีนิชคุณมายืนข้างๆ อากาศก็ดูเหมือนจะไม่ถ่ายเถ ร้อนเหลือเกิน

 

“พรุ่งนี้ต้องทำงาน กินแค่แก้วเดียวก็พอ” นิชคุณบอกเสียงเรียบ

 

อูยองถอนหายใจ เขาน่ะคอแข็งนะ “ชงบางขนาดนั้น กินทั้งคืนยังไม่เมาเลย”

 

ภาพอูยองที่ผับฉายชัดในห้องความคิดของนิชคุณ เที่ยวกลางคืนบ่อยอูยองก็คงจะคอแข็งหรอก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรกินเยอะอยู่ดี นิชคุณไม่ได้ต่อคำ หากแต่ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นจิบแทน ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างพวกเขา พูดตรงๆเขาก็รู้สึกแปลกๆนิดหน่อยกับบรรยากาศระหว่างเขากับอูยองตอนนี้ จริงๆเขาตั้งใจว่าจะหาจังหวะเหมาะสารภาพมากกว่า แต่เมื่อคืนมันช่วยไม่ได้จริงๆ ความรู้สึกที่ทะลักอยู่ตอนนั้นทำให้เขาต้องพูดออกไป แล้วก็เลยทำให้เขากับอูยองต้องมายืนเงียบกันอยู่นี่ เขายังไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าอูยองคิดยังไงกับเขา ที่อูยองบอกว่าตัวเองไม่ใช่เกย์มันก็รบกวนความรู้สึกเขานิดหน่อย แต่ที่แน่ๆเขาว่าอูยองคงไม่ได้เกลียดเขานักหรอก แต่เขาจะทำให้มันกลายเป็นชอบและชอบมากพอที่จะทำให้อูยองก้าวข้ามและยอมรับที่จะคบผู้ชายด้วยกันได้มั้ยเนี่ยสิ

 

“เรื่องอะไรผู้พันไปบอกใครๆว่าผมจะ...ก...โกนหนวดให้ผู้พันตั้งแต่นี้ไป ผมไม่ได้พูดซะหน่อย!” อูยองต่อว่าเรื่องที่ไม่พอใจ

 

“ถ้าไม่ได้พูด....ทำไมไม่ปฎิเสธล่ะ!” นิชคุณถามก่อนจะจิบเครื่องดื่มสีอำพันอย่างสบายอารมณ์

 

“.....” อึ้งแดก!

 

“ยอมรับต่อหน้าทุกคนทำไม งานนี้ฉันมีพยานเต็มโต๊ะ” ผู้พันหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเจือรอยขบขัน

 

“ก็....ก็...” เถียงไม่ออก ไม่คิดว่านิชคุณจะพูดกวนประสาทและยิ้มกวนประสาทแบบนี้ เกมส์นี้เขาพลาดตกหลุมที่นิชคุณขุดไว้เต็มๆ

 

“...”

 

“...”

 

อูยองสะบัดหน้ากลับ พ่นลมหายใจระบายอารมณ์ ทำไมเขาถึงต้องพลาดท่าเสียทีให้นิชคุณด้วย!

 

นิชคุณมองเด็กตรงหน้าแล้วถอนหายใจเบาๆ จริงอยู่ที่เขาไม่ชอบถูกอูยองใช้เป็นเครื่องมือเพื่อแกล้งควอน แต่เขาก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้อูยองโกรธหรือไม่พอใจเสียหน่อย ตอนนี้เขาควรจะทำคะแนนจีบอูยองเสียมากกว่า “กลับกันเถอะ ที่นี่น่าเบื่อ”

 

อูยองเงยหน้าขึ้นมองนิชคุณ เหอะ...เขายังเคืองอยู่ไม่ญาติดีด้วยหรอก! “ตัวไม่ได้ติดกัน ผู้พันจะกลับก็กลับก่อนสิครับ”

 

นิชคุณหรี่ตามองเด็กหนุ่มตรงหน้า แหม.....พอเขาบอกรักเข้าหน่อย พูดจากับเขาแบบนี้เลยหรอ แถมยังเงยหน้าสบตาเขาอย่างไม่กลัวอีก! ชายหนุ่มเลยต้องงัดไม้ตายมาขู่ “ดึกๆระวังผีหลอก”

 

อูยองหันขวับทันทีที่ได้ยินคำว่าผี อดคิดตามไม่ได้ ในงานก็สว่างครึกครื้นดีหรอก แต่นอกกรมก็น่าจะเงียบจริงๆแหละ แต่เพราะยังเคืองนิชคุณอยู่เลยตอบ “ผม..กลับกับโฮก็ได้”

 

นิชคุณกอดอกพร้อมถามอย่างใจเย็น “คิดว่าโฮจะฟังใคร นายหรือว่าฉัน”

 

กฎกูอีกแล้วใช่มั้ยยยย เว้ย!! ขัดใจเว้ยยยยยยย’ อูยองทำปากยื่น หน้างอใส่คนตัวสูง ใช่ซี้!!!!!!! ทหารที่นี่เชื่อฟังนิชคุณกันหมดแหละ เขาไม่มีพวกเลยสักคน! ให้มันได้อย่างนี้สิ! 

 

นิชคุณดูก็รู้ว่าเขาชนะ จึงบอกสั้นๆว่า “กลับ!”

 

อูยองยืนหน้างอ ปากยื่น เป็นอีกครั้งที่เขาถามตัวเองว่าคนจีบกันเขาบังคับกันแบบนี้หรอ ไม่เคยเจอ ให้ตายเหอะ!!

 

นิชคุณหยุดยืนตรงหน้าเด็กหนุ่มผมทอง ทำเอาอูยองต้องเงยหน้าขึ้นมอง

 

“กลับบ้านกันเถอะ” เสียงทุ้มบอกคล้ายจะขอร้อง ไม่ใช่ออกคำสั่ง

 

อูยองยืนนิ่งเหมือนโดนสะกด หรือว่าเขาจะเมาเบียร์ที่ดื่มไปแก้วเดียวก็ไม่รู้ ถึงได้รู้สึกว่ามันฟังอ่อนหวาน เหมือนคู่รักชวนกันกลับบ้านอย่างนั้นแหละ!  ‘ในเมื่อผู้พันพูดดีๆ งั้น....กลับ...ก็ได้วะ’

 

ผู้พันหนุ่มยังคงยืนมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาอ่อน

 

อูยองเป็นฝ่ายหลบตาก่อนเช่นเคย ก่อนจะพลิกตัวเดินกลับหลังไปโดยมีผู้พันหนุ่มเดินตามมาข้างๆ

 

 

“ฉันต้องไปทำธุระพรุ่งนี้ ไม่กลับบ้าน กลับมาอีกทีวันอังคาร ไม่ต้องทำอาหารเผื่อนะ” นิชคุณทำลายความเงียบระหว่างเดินมาที่รถ จริงๆเขาควรต้องไปสัก 3-4 วัน แต่เป็นเขาเองนั่นแหละที่พยายามรวบรัดจะทำให้เสร็จภายใน 2 วัน เพราะเขาอยากมีเวลาอยู่กับอูยอง

 

“...” อูยองหันหน้าไปมองคนข้างๆที่ รู้สึกโหวงๆในอก ลืมเรื่องที่โมโหนิชคุณไปถนัด

 

“เดี๋ยวจะให้ชานซองมานอนที่บ้านเป็นเพื่อน” นิชคุณบอกด้วยเสียงเจือความเป็นห่วง

 

ตาดำสนิทที่เคยลึกลับกำลังทำให้คนถูกมองรู้สึกอุ่นๆแทนความโหวงในอก จนเด็กหนุ่มต้องเป็นฝ่ายหลบตา “ไม่เป็นไรหรอกครับ ชานซองจะพักที่ค่ายหรือที่บ้านพักหลังเล็กก็ไม่ต่างกันหรอก”

 

“อย่างน้อยๆก็ดีกว่าอยู่คนเดียวที่บ้าน ยิ่งไปฝึกวันแรกมีชานซองคอยอยู่ใกล้ๆน่าจะดีกว่า”

 

ก็จริงที่พรุ่งนี้เป็นการฝึกหลักสูตรพิเศษวันแรก ถ้าชานซองไปนอนที่ค่ายเหมือนคนอื่นๆเขาก็คงจะไม่มีใครให้คอยซักถาม แต่เขาไม่อยากเป็นภาระใครนี่นา เขาก็อยากยืนด้วยลำแข้งตัวเอง แล้วบ้านพักผู้พันเขาก็พักมาหลายสัปดาห์จนชินแล้ว “ผมไม่อยากพึ่งพาคนอื่นไปเรื่อย ผมไม่ใช่เด็กซะหน่อย ผู้พันกลัวผมสร้างปัญหาอีกหรือไง ถึงให้ชานซองมาคุม”

 

นิชคุณเบือนหน้ามองเด็กผมทองคล้ายไม่เชื่อ แต่ตาเรียวก็ส่องประกายมุ่งมั่น นั่นก็ทำให้เขารู้สึกดีใจที่อูยองเริ่มเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แต่เขาก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี “ไม่ใช่ให้คุม แต่มีชานซองอยู่ด้วย ฉันจะได้ไม่ห่วง”

 

“ไม่ต้องห่วงหรอก! ผมไม่ใช่เด็กแล้วจะห่วงอะไร!”

 

“ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าเป็นห่วง” บอกจากความรู้สึก ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เขาคอยแต่จะนึกถึงและกังวลแต่เรื่องของอูยอง

 

“..” เป็นอีกครั้งที่อูยองพูดไม่ออก คำว่าเป็นห่วงมันกระแทกอกข้างซ้ายแรงเหลือเกิน คำพูดทื่อๆ สั้นๆแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกนั่นทำเอาหัวใจหวิวไหวชอบกล เด็กหนุ่มรีบปีนขึ้นรถจี๊ปทันทีโดยไม่ยอมสบตาคนที่เดินมาข้างๆกัน ปากบางเม้มแน่นเพื่อกดความรู้สึกหวิวไหวให้จางหาย

 

นิชคุณมองเด็กผมทองที่นั่งก้มหน้าไม่พูดไม่จา ไม่รู้ว่าโกรธเขาหรือที่จะให้ชานซองมาอยู่ด้วย แต่เขาเป็นห่วงนี่นา  แม้ว่าเขาจะปรับหลักสูตรบางอย่าง และแม้อูยองจะปรับตัวเยอะแล้วก็ตามแต่ก็ยังมีอะไรหลายอย่างที่แตกต่างจากคนแถวนี้ อีกทั้งที่ค่ายนั่น อูยองก็ต้องเจอกับควอนด้วย แล้วจะไม่ให้เขาห่วงได้ยังไง! เขาไม่อยากไปเลย แต่งานนี้เขาเลี่ยงไม่ได้เสียด้วย

 

นิชคุณปีนขึ้นนั่งหลังพวงมาลัย ก่อนจะบอกเสียงทุ้ม “แล้วฉันจะรีบกลับ”

 

 

 

 

TBC

***********************************************

 

HusWife & The Gang Talk

 

มาแว้วววววววววววววววววววววว หนีไปเที่ยว ไปชาร์จแบตมา พลังเต็มเปี่ยมเลย แล้วจะรีบเอาพลังมาปั่นผู้พันนะคะ // ผู้พันดิบของเค้าพยายามจะจีบแล้วน๊าาาาาาาา ก็ผู้พันเราไม่เคยจีบใครนี่นา มีแต่คนวิ่งเข้าหา พอต้องจีบมันก็เลยทื่อๆ หวานได้แค่นี้อ่ะค่าาาาาาาาาา // เขาชอบให้ด้งชนะทุกคนแต่แพ้ อิพี่คนเดียว ชอบบบบบบบบบบบ ด้งยอมๆพี่คุณเถอะน๊าาาาาาา // รายการที่คุณก็รู้ว่ารายการอะไร มันมาอีกแล้ววววว ฮือออออออ ทนดูไม่ด๊ายยยยยยยยยยยยยยยย ปิดตา ปิดหู งดรับข่าวสารเกี่ยวกับรายการนั้น อิน้องแต่งกับใครในจอไม่สน แต่ในฟิคเค้า อิน้องแต่งกับอิพี่เท่าน้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ^__^

 

 

ขอบคุณคนอ่านทุกคนนะคะ Have a Khunday ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

เป็นห่วงและหวงมากเลย คนนี้อ่ะ 

รักมากไหม ถ้าใจพี่ผู้พันดู น้องก็เริ่มอ่อนให่แล้ว

#13 By anty LOVE taec Two on 2016-02-21 09:56

ทำไมถึงได้เขินแบบนี้ ผู้พันกับเด็กด้งน่ารักมากกกกกกกกก

เด็กด้งจะพูดหรือทำอะไรก็เข้าทางผู้พันไปซะทุกอย่างเลยนะ เตรียมคัวโกนหนวดให้ผุ้พันตลอดชีวิตเลย

#12 By Rednblue (101.51.161.13) on 2016-02-07 15:39

หวานจิงไรจิง อิจฉาวุ้ยยยย! 5555++
พี่คุณนี่ ตอนเถื่อน.. เถื่อนได้ใจ..
ตอนหวานเนี่ย เล่นเอาซะเคลิ้มเบย..
น่ารักดีค่ะ ♡♥


#11 By wonder (125.27.87.63|125.27.87.63) on 2014-01-24 22:55

หวานจิงไรจิง อิจฉาวุ้ยยยย! 5555++
พี่คุณนี่ ตอนเถื่อน.. เถื่อนได้ใจ..
ตอนหวานเนี่ย เล่นเอาซะเคลิ้มเบย..
น่ารักดีค่ะ ♡♥


#10 By wonder (125.27.87.63|125.27.87.63) on 2014-01-24 22:54

หวานจิงไรจิง อิจฉาวุ้ยยยย! 5555++
พี่คุณนี่ ตอนเถื่อน.. เถื่อนได้ใจ..
ตอนหวานเนี่ย เล่นเอาซะเคลิ้มเบย..
น่ารักดีค่ะ ♡♥


#9 By wonder (125.27.87.63|125.27.87.63) on 2014-01-24 22:54


หวานจิงไรจิง อิจฉาวุ้ยยยย! 5555++
พี่คุณนี่ ตอนเถื่อน.. เถื่อนได้ใจ..
ตอนหวานเนี่ย เล่นเอาซะเคลิ้มเบย..
น่ารักดีค่ะ ♡♥


#8 By wonder (125.27.87.63|125.27.87.63) on 2014-01-24 22:53

ผู้พันกลับมาแล้ว ;;-----;; ดีใจจุงงง
ผู้พันก็นะทำให้เขินได้ทุ๊กกกตอน ส่วนอูยองก็อะไรๆก็เด็กผู้พัน มันน่าหมั่นไส้นัก 55555555555 แต่เป็นไงหล่ะเจอผู้พันเข้าไป จบเลย จุดนั้นคือเขินมาก แง ผู้พันยอมโกนหนวดเพราะอูยองเป็นคนทำให้ ไม่คิดว่าผู้พันจะพูดแบบนี้เลย ฮอลลลลลลลล แล้วตอนที่ผู้พันกลับบ้านกันเถอะ มันดูลึกซึ้งมากอ่า เขินแทน แต่อิน้องก็คงไม่รู้สึกอะไร พวกไม่รู้ใจตัวเอง เฮ้อ 55555 ผู้พันสู้ๆนะคะ จีบเลยยๆๆๆ
รออ่านตอนต่อไปนะคะ
ขอบคุณค่ะะ

#7 By PintooPim on 2014-01-13 20:18

"เด็กผู้พัน" รู้สึกว่าด้งจะใช้คำนี้บ่อย คิคิ
ผู้พันมีคนชมเยอะ แต่ก็ต้องเก๊กหล่อไว้
กลัวหลุดมาดหรอผู้พัน แค่นี้ก็หล่อโคตรๆแหละ
เหมือนด้งจะขุดหลุมฝั่งตัวเอง ห้าห้า
แต่ก็ดีแล้วแหละ คิคิ ผู้พันจะได้ใกล้ชิดกับด้ง
ชนะควอน แต่เสียท่าผู้พัน คุ้มสุดๆ อิอิ
ผู้พันน่าร๊ากอ่าาาา "กลับบ้านกันเถอะ"

รายการที่น่าเศร้า รอวันที่พี่คุณไปเยี่ยมบ้าน
ถ้าเป็นคุณด้งจะยินดีมากๆ คิคิ

#6 By kw on 2014-01-13 12:46

ถูกต้องเลยค่าคุณรส! น้องต้องแต่งกะพี่เท่านั้นคะ คนอื่นเราไม่ใสใจเนอะค่ะ
ไม่อยากดูเหมือนกันคะ น้องแก้มต้องเป็นของคุนนี่เท่านั้นคะ เคะขนาดล้านริคเตอร์ให้ไปเป็นสามีเนี่ยมันไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่เลย
ตอนนี้ผู้พันเจ้าเล่ย์เล็กๆนะคะ ผูกมัดน้องให้โกนหนวดให้เนี่ย น่ารักจังคะ แล้วทุกคนที่ร่วมโต๊ะเนี่ยคงจะรู้กันหมดแล้วสินะว่าผู้พันเอาจริงกะน้อง ส่งสายตากะคำพูดสะขนาดนั้น เขิรแทนน้องจัง ^.^ อร๊ายยยยยชอบคะชอบ
ถือพู่กะป้ายไฟเชียร์ผู้พันคะ

#5 By Oonwoomie (124.122.155.178|124.122.155.178) on 2014-01-12 21:31

อร้ายยยยยย ผู้พันทำคะแนนแล้ว >< อูยองเริ่มใจอ่อนแล้วด้วยยยยยย ตอนนี้น่ารักกุ๊กกิ๊กมากเลย รออ่านต่อไม่ไหวแล้วไรเตอร์!!!

#4 By JPM (124.122.52.174|124.122.52.174) on 2014-01-12 19:30

ด้งชอบวางระเบิดกลางวงเพื่อข่มควอนตลอด
ว่าร้ายแล้วมาเจอผู้พัน เด็กน้อยชิดซ้าย คิคิ
นี่ก็คือการจีบของผู้พันใช่รึเปล่าคะ คิคิ (กระพริบตาถี่)
ปกติมักจะเจอคนพี่ซึน แต่เรื่องนี้โดนน้องซึนใส่บ้าง หุหุ
รออ่านตอนต่่อไปนะคะ รอลุ้นว่าน้องจะหายซึนเม่อไหร่
ผู้พันขยันหยอดหน่อยน๊า cry cry

#3 By khundong on 2014-01-12 14:19

เห้ยยยย ละมุนอ่าาา ผู้พันนิชคุณลุคอ้อนเด็กด้งแบบนี้ เขินนนน >///< เอาซี่ด้งแพ้ผู้พันราบคราบเลย 5555 อย่างงี้ต้องยอมโกนหนวดให้ตลอดแน่ๆ >< ผู้พันพูดตรงอ่ะ ชอบ ห่วงบอกห่วง รักบอกรัก โอ๊ยยย จิกหมอนบอกเลย ด้งเริ่มหวั่นไหวแล้วหล่ะ แต่ซึน 5555 ตอนที่ผู้พันบอกจะไม่อยู่บ้าน ไม่ต้องทำอาหารเผื่อ เราอ่านแล้วยังรู้สึกโหวงๆแทนเลย ถึงจะกัดกัน แต่ไม่เคยอยู่ห่างกัน ♥ สุดท้ายดีใจมากที่ไรต์มาอัพ รออ่านเรื่องนี้ตลอดเลย ชอบมาก รออ่านตอนต่อไปนะคะ ไรต์ไฟเติ้งงงงง ^0^)/

#2 By luckynutt on 2014-01-12 11:24

หู๊ยย ผู้พันมัดมือชกด้งเลยนะเนี่ย ที่บอกว่า อูยองจะเป็นคนโกนหนวดให้ ตั้งแต่นี้ต่อไป
ฟินเลย อิอิ
ถึงจะหวานไม่มาก แต่ก็ทำให้เขินมากๆเลยนะคะ cry
// สำหรับรายการนั้น ท่องไว้ค่ะ มันคือสคริปต์ มันคืองาน ไม่ว่าจะยังไง KhunWoo is real ค่าาา

#1 By (171.99.224.79|171.99.224.79) on 2014-01-11 23:38